Szlifowanie płaszczyzn

szlifowanie płaszczyznSzlifowanie płaszczyzn to, najogólniej mówiąc, usuwanie chropowatości. W praktyce jednak definicji szlifowania jest wiele, ale efekt ma być zawsze ten sam i to dosłownie – wymagana jest bowiem przemysłowa powtarzalność procesu. Pod pewnymi względami jest to jeden z najbardziej wymagających procesów obróbki. Przede wszystkim bardzo często szlifowanie ma na celu estetyczne zabezpieczenie powierzchni: ma być gładsza, aby nie stwarzała zagrożenia. Po drugie, grubość materiału, jaką można usunąć w czasie szlifowania, jest zawsze niewielka. Po trzecie wreszcie szlifowanie płaszczyzn wymaga zastosowania odpowiednich narzędzi, ponieważ różne materiały, zależnie od twardości, w różnym stopniu poddają się obróbce.

Szlifowanie płaszczyzn ręcznie lub maszynowo

Szlifowanie płaszczyzn może być wykonywane ręcznie przy użyciu klasycznych narzędzi albo maszynowo w nowoczesnych centrach obróbki. W pierwszym przypadku zaletą jest możliwość wykonania nietypowych zleceń i wykonanie szlifowania z bieżącą oceną efektów, ale to szlifowanie zautomatyzowane zapewnia większą powtarzalność całego procesu. Jest to pożądane szczególnie przy dłuższych seriach produkcyjnych, kiedy wejściowe parametry obrabianych przedmiotów są identyczne w granicy błędów. Szlifowanie ręczne jest częściej stosowane przy krótkich seriach i prototypach, szczególnie tam, gdzie nie jest wymagana maksymalna precyzja. Szlifierki różnego typu, niezależnie od tego, czy mowa o urządzeniach ręcznych, czy automatycznych, mogą wykorzystywać bardzo zróżnicowane materiały ścierne: od drobin mineralnych, przez węgliki, aż po diamenty.

Końcówki robocze

Dobór końcówek roboczych jest w każdym przypadku sprawą o kluczowym znaczeniu, ponieważ zależy od tego głębokość szlifu, gładkość materiału oraz czas potrzebny na ukończenie całego procesu. Przy wykończeniach estetycznych szlifowanie może być przeprowadzane w kilku etapach, przy czym w każdym kolejnym stosowane są materiały ścierne o coraz mniejszej średnicy ziarna, co pozwala uniknąć powstania mikrouszkodzeń i daje jeszcze gładszą powierzchnię. Parametrów, które trzeba kontrolować, jest jednak znacznie więcej, bo duże znaczenie ma choćby sama prędkość wykonywania prac: zbyt mała może powodować ścieranie nadmiernej ilości materiału oraz jego przegrzewanie, natomiast przy zbyt dużej prędkości posuwu nie wszystkie nierówności będą skutecznie usuwane. Stąd też szlifowanie powierzchni, choć wydaje się zadaniem banalnym, często wymaga większego doświadczenia i lepszego przygotowania niż cięcie lub spawanie.

Technologie szlifowania powierzchni są różne, a dobiera się je w zależności od charakterystyki obrabianego materiału oraz oczekiwanego efektu. Zasadniczo szlifowanie jest niezbędnym procesem wykończeniowym po cięciu mechanicznym, które pozostawia nierówne krawędzie linii cięcia, ale także procesem stosowanym ze względu na estetykę, a nie funkcjonalność obrabianych przedmiotów. W praktyce jest to często złożony i wieloetapowy proces technologiczny, którego prawidłowe przeprowadzenie wymaga niemałego doświadczenia i wiedzy od technika wykonującego obróbkę.

Zobacz również: Wykonywanie wykrojników